Wil je een getuigenis naar aanleiding van een Risefree avond delen met anderen? Dan is er de gelegenheid om deze te laten plaatsen op de website. Stuur je getuigenis naar ons op door -hier- te klikken.
Je kan aangeven of je het getuigenis anoniem wil laten plaatsen.

No Fear

Vrijdag 18 september was ik aanwezig bij de aanbiddingsavond met het thema ‘No Fear’. Tijdens de tijd van getuigenissen heb ik verteld dat ik de afgelopen winter aan nachtelijke paniekaanvallen heb geleden doordat ik nogal wat lichamelijk ongemakken had, die zeer zeker niet ernstig waren, maar op de één of andere manier voor veel onrust zorgden. Ik had het gevoel dat ik het mikpunt van de vijand geworden was en kreeg hierdoor ook depressieve gevoelens en last van zwakte en wanhoop.

In deze nare periode heb ik geleerd de geestelijke wapenrusting aan te trekken, te gebruiken en de waarheid te proclameren (uit het hoofd geleerde bijbelteksten). Steeds als ik overvallen werd door depressie of wanhoop koos ik ervoor om mij hiervan af te wenden en mij alléén op Jezus te richten. Dat was een enorme strijd want eigenlijk wilde ik liever wegzakken in allerlei ellende. Langzaam maar zeker werd mijn denken hierdoor vernieuwd en begon ik de waarheid te geloven. Hierdoor nam de intensiteit van de paniekaanvallen af en verdwenen ze na 5 maanden tenslotte.

Het enige restje wat er nog zat was een gejaagde ademhaling. Dat vond ik wel jammer en ik bad God om openbaring over de diepe oorzaak hiervan. Na afloop van de aanbiddingsavond hebben een broer en zuster voor dit probleem gebeden. Op een gegeven moment werd er aan mij gevraagd of ik ooit wel eens iets verloren had in mijn leven. Dit raakte mij heel erg en ik wist onmiddellijk wat ermee bedoeld werd. Ik heb niet eens verteld wat er was, maar opnieuw hebben we de Heer om openbaring gebeden. Al terwijl ik in de auto naar huis reed sprak God en dat hoor ik niet vaak zo. Hij zei luid en duidelijk HARTZEER, op mijn vraag of dit uit mijn eigen fantasie kwam of door een woord van God hoorde ik nog een keer luid en duidelijk hartzeer. Ik wist niet zo goed wat ik ermee moest en ben de week erna steeds 's ochtends gaan wandelen en heb dat aan God voorgelegd.

Na een paar dagen zag ik een schitterend beeld, mijn hart lag in God's handen, Hij koesterde mijn hart, er liepen tranen uit mijn hart en mijn Hemelse Vader ving ze op. Ineens zag ik allemaal rode druppels, het bloed van Jezus liep eroverheen.
Voor het eerst sinds 15 jaar wist ik dat ik verdrietig mocht zijn om dat, wat ik door mijn eigen toedoen, was kwijtgeraakt en drong het voor het eerst tot mij door dat mijn zonden echt vergeven waren.

Het mag wel duidelijk zijn dat de gejaagde ademhaling in een rustige ademhaling veranderd is. Alle eer aan God en de overwinning die Jezus in deze situatie in mijn leven behaald heeft! En dank dat de bidders zich hebben laten leiden door de Heilige Geest.

Ellen van Wijk