God is nabij (nov 2009)
De aanbiddingsavond van vrijdag 20 november 2009 had als thema “God is nabij”.
Het is zo mooi om te weten dat onze God en Vader ernaar verlangt om bij Zijn kinderen te zijn. God geniet ervan als Zijn kinderen Hem aanbidden! Wij merken dat steeds weer op de Risefree-avonden. We mogen echt tot rust komen bij Hem. Deze avond ontvingen we een stevige bemoediging door te horen dat God nabij is.
Over dit thema werd gezongen, het werd ook uitgebeeld in een liturgisch stuk en het kwam terug in een getuigenis over het bekende gedicht “Voetstappen in het zand”.(zie hieronder)
We vierden gezamenlijk het avondmaal door in een grote kring middels brood en wijn (druivensap) stil te staan bij het lijden en de dood van Jezus Christus aan het kruis.
In een korte overdenking stond Piet stil bij het thema. God, onze schepper houdt zoveel van jou dat Hij je wil beschermen en omsluiten. (Psalm 139) Hij heeft ons gemaakt om in Zijn aanwezigheid te zijn. Door de keuze van de mens om naar de slang te luisteren ontstond er een kloof tussen de mens en God. God stuurde zijn eigen zoon Jezus naar de aarde, die de naam Immanuel krijgt wat “God met ons” betekent. Jezus overbrugde de kloof door Zijn offer aan het kruis. Vlak voordat Jezus terugkeert naar de hemel zegt Hij: “Ik ben met jullie, alle dagen, tot aan de voltooiing van deze wereld”. Wat een bemoediging, we zijn nooit alleen. God heeft er zelfs voor gekozen om in ons te wonen door Zijn Heilige Geest.
Er was aan het einde van de avond gelegenheid voor persoonlijk gebed.
Voetstappen in het zand..
Ik droomde eens en zie
ik liep aan 't strand bij lage tij.
Ik was daar niet alleen,
want ook de Heer liep aan mijn zij.
We liepen samen het leven door,
en lieten in het zand,
een spoor van stappen; twee aan twee,
de Heer liep aan mijn hand.
Ik stopte en keek achter mij,
en zag mijn levensloop,
in tijden van geluk en vreugde,
van diepe smart en hoop.
Maar als ik het spoor goed bekeek,
zag ik langs heel de baan,
daar waar het juist het moeilijkst was,
maar één paar stappen staan.
Ik zei toen "Heer waarom dan toch?
Juist toen ik U nodig had,
juist toen ik zelf geen uitkomst zag,
op het zwaarste deel van mijn pad..."
De Heer keek toen vol liefde mij aan,
en antwoordde op mijn vragen;
"Mijn lieve kind, toen het moeilijk was,
toen heb ik jou gedragen..."
Geschreven in 1936 door Mary Stevenson (1922-1999)